I feel pretty...

Posted by nanakos at 2:08 μμ 10 comments

Τhe other side of the moon

Τον τελευταίο καιρό κρατάω μιά απόσταση από το μπλόγκ μου. Δεν γράφω, δεν απαντάω σε μηνύματα και μέηλ, δεν το ανοίγω καν για να δω τί κάνουν οι αράχνες που πιάνει σιγά σιγά. Έχουν περάσει τεσσεράμιση χρόνια από το πρώτο ποστ και δεν το έχω βαρεθεί ακόμα. Δεν θέλω να το κλείσω και δεν το έχω παρατήσει στο δρόμο της φθοράς.
Απλά τον τελευταίο καιρό δεν μπορώ. Δεν μπορώ να γράψω, δεν μπορώ να μιλήσω ή να σκεφτώ. Όπως πολύ καλά γνωρίζετε σκοπός του κάθε μπλόγκερ είναι να πει κάτι και όχι ν' ανεβάσει καταναγκαστικά κείμενα. Τα ημερολόγια μας είναι κομμάτια του εαυτού μας και όχι ψυχαναγκασμοί.
Τον τελευταίο καιρό δεν μπορώ να βρω ποιό κομμάτι του εαυτού μου μπορεί να συνδεθεί με αυτό το μπλόγκ. Διαβάζω παλιά μου ποστς και νιώθω πως τα έγραψε ένας άλλος. Κάποιος που το τελευταίο διάστημα δεν κατοικεί μέσα μου. Την θέση του έχει πάρει κάποιος που δεν θέλω να ξέρω. Δεν έχει νόημα να σας πω περισσότερα. Έχω χάσει την ισορροπία μου και όλο και πιο συχνά ξεχνάω πώς τραβάνε από τη ζωή ευτυχία αντί για δηλητήριο.
Νιώθω πως πολλά πράγματα αυτή τη στιγμή είναι λερωμένα. Φυσικό είναι. Αυτά συμβαίνουν κάποιες στιγμές. Απλά δεν θέλω να μεταφέρω εδώ γκρίνια, απογοήτευση και θυμό. Εδώ είναι η παιδική χαρά μου. Θα γυαλίσω τις κούνιες μου και θα ξαναγυρίσω. Πολύ σύντομα.
Να προσέχετε, να είστε καλοί και τίμιοι.

Posted by nanakos at 12:12 πμ 17 comments

Μεταβολισμός χαρακτήρα.

Από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ χάμου έχουν συμβεί πολλά κι αδιάφορα.

* Μετακόμισα στο καινούριο μου σπίτι που είναι πραγματικά υπέροχο! Έχει αληθινή κουζίνα, αληθινό μπάνιο με κανονική μπανιέρα, κρεββατοκάμαρα, γραφείο, μεγάλο χωλ που έχω μετατρέψει σε lounge μπαρ (κάθομαι σ' ένα σκαμπό και πίνω νερό με διπλό πάγο κάτω από μια πλαφονιέρα που δεν υπάρχει) και ένα τεράστιο σαλόνι που το κρατώ επίτηδες άδειο για να μου χρησιμεύει ως ballroom και τα σαββατόβραδα χορεύω βαλς με μιά γλάστρα. Stop!
** Η Μπουλού απέχει μόλις δυό πορτοκαλιές ρίγες και μιά σειρήνα από το να γίνει η ναυαρχίδα των σκουπιδιαρέων. Βιβλία, cds, ρούχα, αφίσες, ράφια, παιχνίδια της Φρόσως, παιχνίδια του Λέννυ, χαρτιά, χαρτιά, χαρτιά και ούτε ένα φαγώσιμο για τις δύσκολες ώρες. Stop!
*** Στη δουλειά έχω γράψει με μεγάλα γράμματα στον πίνακα του γραφείου "έρχεται το κάθε τσόλι και ρωτάει σ' αυτή την πόλη πώς θα γίνει αφεντικό". Το βλέπω, το ξαναβλέπω και καθημερινά απορώ πώς γίνεται οι άνθρωποι να χτίζουν καριέρες την ώρα που λείπουν από το λεξιλόγιο τους οι λέξεις "ευχαριστώ" και "παρακαλώ". Γι' αυτό και πλέον δεν απορώ που οι ελέφαντες ζωγραφίζουν: υπάρχουν και δίποδα ζώα που ασχολούνται με την Τέχνη. Stop!
**** Η Φρόσω έχει γίνει η καλύτερη φίλη του αστυνομικού τμήματος Εξαρχείων. Όταν δε περνάμε απέξω την πιάνει σκοτοδίνη και ξαπλώνει φαρδυά πλατυά στο πεζοδρόμιο για να σε αναγκάσει να την πάρεις αγκαλιά. Άντε τώρα εσύ να κάνεις το σκυλί σφουγγαρίστρα μπροστά σε τόσα γκλόμπς. Την βλέπουν τα ΜΑΤ έτσι χοντροκαμωμένη και δοντού και λιγώνονται. Kαι όταν έχουν βάρδια έξω από το θέατρο μας χτυπάνε την πόρτα για να την δουν. Αυτή τη στιγμή είναι ξαπλωμένη αγκαλιά με τον φίλο της τον πυροσβεστήρα. Stop!
***** Μέσα σε όλα αυτά προσθέστε μιά δηλητηρίαση, τριπλό μπαταριακό crush της Μπουλούς εν τω μέσω κατακλυσμού, έναν μπαμπά που αποφάσισε πως το Metropolitan είναι το νέο hot spot των συνταξιούχων, ένα βαφτιστήρι που έκλεισε μήνα κι ακόμα δεν έχω καταφέρει να δω και πολλά άλλα που αν αρχίσω να τα γράφω θα είναι σαν να εξομοιώνομαι με τη γκρίνια που μας κεραυνοβολεί εσχάτως. Stop!
****** Αλλά έρχονται καλύτερες μέρες! Είμαι βέβαιος! Stop!

Posted by nanakos at 1:00 μμ 10 comments

Who's your daddy?!

Posted by nanakos at 4:06 μμ 6 comments

Η επιστροφή του Υποκόμη

Πληροφορίες εντός

Posted by nanakos at 9:52 μμ 1 comments

Tων παθών

Aυτό που μουαρέσει με αυτή τη χρονιά που διανύουμε είναι το ότι αν με ρωτήσεις "ποιά 'ηταν η χειρότερη εβδομάδα του χρόνου" δεν θα ήξερα ποιά να πρωτοδιαλέξω! Bottom - πιο bottom - rock bottom - hard rock bottom και το βαρέλι δεν έχει πάτο. Χαίρε βάθος απύθμενο!
Αλλά τί να κάνεις?
Χτυπάει το τηλέφωνο και δεν ξέρεις ποιός είναι και τί μαλακία θα του έχει κατέβει στη γκλάβα. Χτυπάει το κουδούνι και δεν ξέρεις ποιός κάφρος θέλει να ρίξει μιά ματιά στο σπίτι που μένεις και πλέον είναι up for grabs. Πάνε οι εποχές που οι μόνοι που κουδούνιζαν την πόρτα μου ήταν τα παιδιά του Pizza Hut με πίτσες και σκορδοκαλούδια.
ΒTW, ξαναμετακομίζω! Για δεύτερη φορά μέσα σε 6 μήνες. Μην φανταστείς, δεν πάω και πολύ μακριά, στον κάτω όροφο αλλά σε πολύ πολύ μεγαλύτερο διαμέρισμα. Είναι πάρα πολύ ωραίο κι έχει και χώρο στο χωλ για να βάλω μια ωραιότατη 'κουτσομπόλα', η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα είναι ένα 'Lazy boy' με χώρο για εφημερίδα/empire/ downtown κι ένα παλιακό τηλέφωνο με χοντρό περμανάντ καλώδιο. Κατά προτίμηση κόκκινο! Η ευχάριστη στιγμή των τελευταίων ημερών ήταν όταν μπήκα στην πολυκατοικία χ8ες βράδυ και μοσχοβολούσαν τα φρεσκογυαλισμένα πατώματα. Bliss!
Kατά τα άλλα, σκατά! Η Φρόσω μεγαλώνει αλλά η σπιτονοικοκυρά δεν την θέλει και βλέπω να της βάζω τακούνια και μπούργκα και να λέω πως είναι η κοντή μου ασκημομούρα εξαδέλφη από το Αίγιο.
Στη δουλειά μπαινοβγαίνει τόσος κόσμος και ο καθένας έχει τόσο ζαλιστική θεματολογία που μετά τα πρώτα 15 δεύτερα συζήτησης θέλω να ουρλιάξω "έξω όλοι! θέλω να παίξω pacman!". Ok, αυτό δεν απέχει από την πραγματικότητα γιατί το έκανα δυο-τρεις φορές. Και θα πρέπει να ήμουν και πολύ εκνευρισμένος γιατί με άφησαν ήσυχο (για 5 λεπτά ανεκτίμητης ησυχίας). Με θαύμασα!
Το cd κόλλησε. Πάω να το αλλάξω.
Νομίζω πως θέλω ένα ποτό.
Διπλή μαστίχα.
On the rocks.

υγ. Σε λίγο θα πάω να κουρευτώ σε μια κυρία που η σπεσιαλιτέ της είναι τα ράστα!

Posted by nanakos at 1:18 μμ 10 comments

KαΨτεΜε

Τον μακρυπόδαρο κύριο τον λένε Γιάννη Μαντζίκο κι ανέβασε χτες αυτό το βίντεο στο προφίλ του στο facebook, προφανώς γιατί το θεώρησε πολύ έξυπνο και μάγκικο. Υποτίθεται πως ενημερώθηκαν οι αρμόδιοι στο Γ.Ε.Σ. και θα πράξουν τα δέοντα. Μάλλον δεν χρειάζεται να κάνω κανένα άλλο σχόλιο.

Posted by nanakos at 5:59 μμ 15 comments